in memorium

IN MEMORIUM Dit zijn onze honden waar mee wij in het verleden getraind hebben en altijd in ons hart bij ons zullen zijn: Onze eerst hond was Katja, zij was een Dobbermann Pincher (een van de eerste met flaporen), met haar hebben we heel veel beginners fouten gemaakt. Zij is groot gebracht door de kat genaamd Beer. Ze is 10 jaar geworden De tweede was Snuffel, dit was een kruising Bouvier/Herder (denken wij), hem hebben we uit het asiel gehaald toen hij 5 jaar was. Hij is toch nog maar liefst 12 jaar bij ons geweest. De naam die hij droeg was reeds gepast, want als er een kon snuffelen dan was hij het wel. Door zijn gesnuffel duurde de wandelingen gemiddeld 2 x zo lang als wanneer hij niet zou hebben gesnuffeld. De hond waar ik (Monique) echt mee ben gaan trainen, ik bedoel verder dan de puppy en de vervolg cursus was Catjusja, zij was een Zwart Russische Terrier. Helaas werd ze op jonge leeftijd (4 jaar) al ziek (ze had AIDA, dit is een afwijking in het immuumsysteem), maar ondanks deze ziekte hebben we het samen toch nog tot GGII gebracht. De 4e hond die wij in onze gedachten altijd bij ons houden is Dinka zij was ook een Zwarte Russische Terrier. Dit was de hond waar Frank mee is gaan trainen. Hij heeft het met haar ook gered tot GGII, toen werd ze aangereden en gelukkig is ze hiervan wel hersteld.. Maar trainen ging met haar niet meer. Ze is 8 jaar oud geworden. Helaas hebben wij weer afscheid moeten nemen van een van onze trouwe 4voeter genaamd FREDDIE, Hij was onze Engelse Cocker Spaniel, die wij zins zijn 4 maanden in huis hebben gehad, hij is net geen 15 jaar mogen worden. Dit was de 1e hond waar Frank mee is gaan trainen en die op latere leeftijd heeft laten zien dat trainen met de baas zin had. Want ondanks zijn steeds oudere wordende leeftijd luisterde hij nog heel goed en wist al de commando's nog. Rechts, Links, Volgen, voet, vooruit, enz, enz. Bij ons zal hij in onze herinnerringen blijven als Fredje de steegjes boef. Ondanks zijn hoge leeftijd is hij tot het einde toe zeer actief en fief geweest. Wij konden hem nooit volgen tijdens zijn uitlaat rondje. Het is niet te geloven, maar helaas hebben we weer afscheid moeten nemen van een van onze jongens. Makx ook wel bekend als KOEKEBAKKER, MAKX de FAX. Hij was degene die samen met het vrouwtje is gaan trainen. Waarom vroeg hij zich wel eens af. Ik heb heel goed personeel, ik wordt op mijn wenken bediend. Waarom zou je volgen, apporteren, naar je plaats gaan, of komen als je wordt geroepen. Ik ben een Terrier en ik doe gewoon waar ik zin in heb. Makx je hebt het vrouwtje geleerd wat geduld hebben is. We zullen je missen kleine vent. Spitsmuis was je bijnaam. In het begin leek het of je was geboren voor het ongeluk. Want als er iets misging was dit altijd bij jouw. Hier zijn we gelukkig van verlost geraakt en heb je een eigen plekje in de roedel gevonden. Om iets te leren was je niet in de mand gelegd, je hielt er meer van om je groete broertje te pesten. Blaffen was jouw handelsmerk. Maar hieraan waren wij gewent en die zullen we heel erg missen. Speel daar boven maar weer lekker met je grote broertje.